Joachim Schmid |
° 00 0 1955 |
|||
| De Duitse fotokunstenaar Joachim Schmid is reeds sinds het begin van de jaren tachtig actief als archivaris en amateur-archeoloog van found footage allerlei – hij maakt met andere woorden zelden of nooit zélf foto’s. Zoals het de enigzins romantische mythe – denk maar aan Nino Quincampoix, het personage van Mathieu Kassovitz in Amélie Poulain – van de immer naar beeldfragmenten speurende stedelijke strandjutter betaamt, bestaan de vroegste elementen uit Schmids reusachtige beeldarchief voornamelijk uit op straat gevonden pasfoto’s, vakantie- en familiekiekjes die in sommige gevallen duidelijk de gewelddadige sporen van een gedesillusioneerde, gekwetste voormalige eigenaar dragen. In de tentoonstelling is van hem enerzijds een grote foto-installatie uit de reeks Statics opgenomen, en anderzijds een nieuw, nog in volle ontwikkeling verkerend digitaal werk dat op de immens populaire online-fototoepassing flickr is gestoeld. Statics [Marlboro] uit 2003 is een volkomen abstract ogend, uit negen fotopanelen bestaand werk waar de kunstenaar dagen mee zoet moet zijn geweest: een met de hand gemaakte reconstructie, in volkomen willekeurige volgorde, van een grote Marlboro-reclamefoto – de relatie met het nabij opgehangen werk van Richard Prince ligt uiteraard voor de hand – die Schmid eerst eigenhandig door de papierversnipperaar joeg. Een radicale variant op de klassieke appropriation art. Netzerscheinungen uit 2007 is een driedelige digitale dia-installatie [Menschen und Dinge, Orte und Zeichen, Ware und Träume] waarin Schmid de prozaïsche buit van dagenlang flickr-surfen met de kijker deelt – een thematisch georganiseerde graai uit één van de vele bodemloze vaten vol do-it-yourself-beelden die het Internet constitueren. | ||||
|
tentoonstelling
DE ORDE DER DINGEN |
12 sep 2008 - 11 jan 2009 |
|