Op Wereldaidsdag bekijk je in het Muhka vier kortfilms over hiv, herinnering en zorg. De screening van seeds in a dying colony op dinsdag 1 december is gratis.
De films worden doorlopend in een lus vertoond. Je kunt vrij binnenlopen; reserveren is niet nodig.
Via dans, digitale collage, getuigenissen en het dagelijkse leven in São Paulo onderzoeken vijf kunstenaars hoe het koloniale verleden doorwerkt in het heden. Hun films gaan over macht en uitsluiting, maar ook over overleven, verzet en de kennis die van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Het Muhka presenteert dit programma samen met AQAF (Antwerp Queer Arts Festival) en Visual AIDS voor Day With(out) Art 2026, als onderdeel van Artists Against Stigma, het overkoepelende programma van AQAF rond Wereldaidsdag.
De films
seeds in a dying colony brengt vier nieuwe kortfilms in opdracht van Visual AIDS samen, gemaakt door Edgar Hudson (Tanzania), Bruna Kury en Matheus Mello (Brazilië/Spanje), Sido Lansari (Marokko/Frankrijk) en Micaela Cyrino (Brazilië).
Edgar Hudson – There is an Elephant in the Room
Een jongere ontvlucht zijn thuis na een ontdekking die zijn leven verandert. Hij draagt het gewicht met zich mee van wat niet hardop gezegd kan worden. Hij ontmoet een activist die vecht om gehoord te worden en een zorgverlener die anderen ondersteunt met dagelijkse handelingen om te overleven. Via dans en beweging vertelt de film een ingetogen verhaal over overleven, ballingschap en terugkeer. Wat is er nodig om de olifant onder ogen te zien waarvan iedereen weet dat hij er is?
Mentor: Amil Shivji
Over Edgar Hudson
Edgar Hudson (hij/hem) is een Tanzaniaanse filmmaker en verhalenmaker die kunst inzet om het gesprek over klimaat, identiteit en maatschappelijke verandering op gang te brengen. Hij volgde de MultiChoice Talent Factory en het Earthshot Youth Programme. In zijn werk verbindt hij filmische verhalen met activisme en zet hij zich in voor klimaatactie door jongeren en cultureel bewustzijn in Afrika. Zijn werk onderzoekt veerkracht, gemeenschap en de dringende noodzaak om onze gezamenlijke toekomst vanuit een duurzamer perspectief te herdenken.
Bruna Kury en Matheus Mello – VENGANZA TRAVESTY (TRAVESTY REVENGE)
Een visueel manifest dat hiv verandert in een spiegel van het imperium, waarin data, propaganda en vlees op elkaar botsen. Via een koortsachtige digitale collage legt de film de biopolitieke machinerie bloot die het lichaam controleert en grenzen inzet als wapen tegen het leven zelf.
Mentor: Hiura Fernandes
Over Bruna Kury en Matheus Mello
Bruna Kury
Bruna Kury (zij/haar) is een anarcho-transfeministische filmmaker, performer en multidisciplinair kunstenaar. Haar werk confronteert structuren van onderdrukking op basis van gender, klasse en ras. Haar films stellen het dominante cis-heteronormatieve systeem ter discussie via radicaal poëtisch verzet en collectieve creatie.
Tijdens de COVID-19-pandemie bracht ze twee onafhankelijke films uit die in Duitsland werden geproduceerd: What If We Started to See Colonization as an Uncontrolled Infection of the Cis-tem? en Gentrification of Affections. Beide verkennen dekoloniale perspectieven en verhalen van verzet. In 2025 bracht ze met MigrantaFilms Scorpionikas – Counter-Manifesto uit: een reis over continenten die via militante en experimentele cinema de stemmen versterkt van trans- en travestivrouwen, sekswerkers en geracialiseerde gemeenschappen.
Matheus Mello
Matheus Mello (die/hen) is een filmmaker die tussen Brazilië en Spanje werkt. Hun werk onderzoekt identiteit en migratie. Mello werkte in educatieve workshops samen met filmmakers als Lucrecia Martel, Pedro Costa en Werner Herzog om opkomend talent te ondersteunen.
Mello produceerde kortfilms, een documentaire en video-installaties die werden getoond op festivals als Tallinn Black Nights, Raindance, Sitges, IDFA, Rotterdam en Zinebi. Mello volgde programma’s bij het Sundance Institute, Realness Institute Creative Producer Indaba, EGEDA Next Gen Film FinLab en Jihlava Emerging Producers, en richtte Migranta Films mee op om authentieke verhalen te maken die over continenten heen weerklank vinden.
Sido Lansari – ON A BRIGHT DAY (C’ÉTAIT UN JOUR LUMINEUX)
ON A BRIGHT DAY (C’ÉTAIT UN JOUR LUMINEUX) verweeft echo’s uit archieven, poëtische fragmenten en getuigenissen van Arabische queer levens die door hiv zijn geraakt, over generaties en geografische grenzen heen. Via de stemmen van de doden en de levenden verandert de film verzwegen geschiedenissen in een collectieve daad van herinnering en verzet.
Mentor: Ésery Mondesir
Over Sido Lansari
Sido Lansari (hij/hem), geboren in 1988 in Casablanca, is een multidisciplinair kunstenaar die tussen Parijs en Tanger woont. Hij is laureaat van de École des Beaux-Arts de Lyon en leidde van 2019 tot 2022 de Cinémathèque de Tanger. Via borduurwerk, fotografie en film onderzoekt hij identiteit, gender en seksualiteit, met aandacht voor wat in de herinnering verzwegen of uitgewist wordt.
In 2019 ontving zijn kortfilm The Last Paradise de Grote Prijs op het Festival Chéries-Chéris in Parijs. Zijn werk werd internationaal getoond, onder meer in het Institut du Monde Arabe in Parijs, de Fondazione Sandretto Re Rebaudengo in Turijn en het Medelhavsmuseet in Stockholm.
Micaela Cyrino – How to project your voice without causing an earthquake
Carolina woont alleen in een appartement aan de rand van São Paulo. Elke ochtend trotseert ze het hectische ritme van de stad tijdens de lange reis van huis naar werk. In haar gedachten keert de wijsheid van haar grootmoeder steeds terug; in haar koptelefoon klinkt altijd dezelfde rap. In haar tas draagt ze het boek met recepten, baden en zegeningen dat ze van haar grootmoeder erfde, en de wens om de dag goed af te sluiten.
Mentor: J Triangular
Over Micaela Cyrino
Micaela Cyrino (zij/haar) is een multidisciplinair kunstenaar uit Grajaú in São Paulo, Brazilië. Ze werkt als schilder, borduurkunstenaar en performer en behaalde een diploma beeldende kunst aan Santa Marcelina College. Haar werk onderzoekt het zwarte vrouwelijke lichaam, herinnering en afkomst. Daarbij ontwikkelt ze het idee van ‘drinkbare herinneringen’.
Cyrino leeft sinds haar geboorte met hiv en gebruikt kunst om stigma en vooroordelen aan te kaarten. Ze is lid van Trovoa en werkt als kunsteducator en consultant.
Over het project
seeds in a dying colony onderzoekt hoe koloniale machtsverhoudingen doorwerken in het leven van mensen met hiv en hun toegang tot zorg. De vier films verbinden die vragen met herinnering, voorouderlijke kennis en manieren om te overleven en zich te verzetten. De titel verwijst naar het werk van psychiater en politiek filosoof Frantz Fanon.
Het programma werd ontwikkeld door Visual AIDS, een non-profitorganisatie uit New York die kunst inzet in de strijd tegen aids. De organisatie ondersteunt kunstenaars met hiv, bewaart hun artistieke nalatenschap en brengt het gesprek over hiv en aids op gang.
Meer over het programma
Het programma reageert op een tijd van toenemend neokolonialisme en toenemende ongevoeligheid voor gewelddadige, vermijdbare sterfte, waaronder recente stijgingen van het aantal hiv-besmettingen en sterfgevallen. Volgens de programmatekst van Visual AIDS wordt die heropleving aangewakkerd door bezuinigingen op internationale hulpprogramma’s als USAID en PEPFAR. Ze laat zien hoe toegang tot zorg nog steeds wordt bepaald door bredere Amerikaanse en westerse machtsstructuren: welke levens worden beschermd en welke sterfgevallen onopgemerkt blijven.
seeds in a dying colony onderzoekt hoe systemen die mensen aan hun lot overlaten en vroegtijdige sterfte veroorzaken, leiden tot vervreemding van het zelf en breuken in herinnering, geschiedenis en culturele continuïteit. Tegelijk verschijnen beweging, ritueel en schoonheid als manieren om opnieuw richting te vinden: om het lichaam terug op te eisen en zich op het leven te richten binnen omstandigheden die dat leven beperken.
De titel verwijst naar het werk van psychiater en politiek filosoof Frantz Fanon. Zijn teksten over koloniaal geweld en de geracialiseerde psyche worden door sommige aidshistorici en -theoretici gebruikt om te begrijpen hoe mondiale gezondheidsstelsels, gevormd onder koloniaal bestuur, bepalen in welke volgorde, met welke kwaliteit en onder welke voorwaarden mensen zorg ontvangen. Die stelsels overschrijven ook inheemse kennis over gezondheid en lichamelijk leven. Het programma behandelt hiv niet als een losstaand vraagstuk, maar wijst op de spanning tussen schijnbaar blijvende systemen van overheersing en de latente kracht en voorouderlijke kennis die in hun ontmanteling besloten liggen.
De kunstenaars werden geselecteerd door een jury van filmmakers. Elk jurylid koos een kunstenaar om tijdens het productieproces te begeleiden. De mentoren voor 2026 zijn Amil Shivji, Hiura Fernandes, Ésery Mondesir en J Triangular.
Praktische info
| Datum | Dinsdag 1 december 2026, Wereldaidsdag |
|---|---|
| Locatie | Muhka, verdieping +3, Auditorium |
| Adres | Leuvenstraat 32, 2000 Antwerpen |
| Vertoning | Doorlopend in een lus. Je kunt vrij binnenlopen. |
| Toegang | Gratis. Reserveren is niet nodig. |
| Ondertiteling | Geen Nederlandse ondertitels |
| Leeftijd | Geen leeftijdsgrens |
In samenwerking met AQAF
 |
Het Muhka en Antwerp Queer Arts Festival (AQAF) bouwen aan een duurzaam partnerschap rond hedendaagse kunst, maatschappelijke betrokkenheid en artistieke vernieuwing. Het partnerschap krijgt vorm in workshops, presentaties en acties in en rond het museum, met ruimte voor dialoog, zichtbaarheid en ontmoeting. |